Schuldenaars veroordeeld voor bedrieglijk onvermogen verliezen collectieve schuldenregeling
De fiscus dwong met succes de herroeping af van een collectieve schuldenregeling voor een koppel dat eerder strafrechtelijk werd veroordeeld tot ruim 160.000 euro verbeurdverklaring wegens bedrieglijk onvermogen.
Foto: Zulfugar Karimov (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)
Korte samenvatting
De arbeidsrechtbank Gent heeft de toelating van een echtpaar tot de collectieve schuldenregeling vernietigd na derdenverzet door de FOD Financiën. Beide partners waren eerder door het hof van beroep Gent strafrechtelijk veroordeeld wegens bedrieglijk onvermogen, onder meer door het opzetten van constructies rond de eigendom van hun woning. Omdat de burgerlijke rechter gebonden is door het gezag van gewijsde van het strafvonnis, staat vast dat zij hun onvermogen kennelijk zelf hebben bewerkt. Schuldeisers hernemen daardoor hun individuele uitvoeringsrechten.
Bron: Arbrb. Gent 9 juli 2026, nr. 26/39/A. (opent in nieuw tabblad)
Wie bewust constructies opzet om schuldeisers te ontwijken en daarvoor strafrechtelijk wordt veroordeeld, kan geen aanspraak maken op een collectieve schuldenregeling. Dat heeft de arbeidsrechtbank Gent, afdeling Kortrijk beslist nadat de federale belastingadministratie met succes derdenverzet aantekende tegen een eerdere toelating van een echtpaar.
Een koppel werd in november 2025 door de arbeidsrechtbank toegelaten tot de collectieve schuldenregeling. Zij verklaarden hun schulden niet meer op eigen kracht te kunnen aflossen en vroegen om de aanstelling van een schuldbemiddelaar.
De FOD Financiën tekende als schuldeiser echter derdenverzet aan tegen die beschikking. De fiscus wees erop dat de man in februari 2025 door het hof van beroep Gent was veroordeeld voor bedrieglijk onvermogen, met een geldboete van 8.000 euro en een verbeurdverklaring van 161.179,27 euro. Zijn partner werd in datzelfde arrest veroordeeld als deelnemer die noodzakelijke hulp en bijstand had verleend.
Strafrechtelijk gewijsde
Volgens artikel 1675/2 van het Gerechtelijk Wetboek is de procedure uitgesloten voor wie kennelijk zelf zijn onvermogen heeft bewerkt. Het doel van de collectieve schuldenregeling is immers niet om schuldenaars te beschermen die bewust hun activa aan verhaal onttrekken.
De arbeidsrechtbank Gent oordeelt dat het strafarbeid met gezag van gewijsde vaststaat. Uit de strafrechtelijke beslissing blijkt onomstotelijk dat de betrokkenen doelbewust vermogensbestanddelen hebben verhuld, onder meer door bankrekeningen te vermijden en de aankoop van een gezinswoning via tussenpersonen te structureren.
Het koppel wierp tegen dat de strafbare feiten dateren uit de periode 2016 tot 2021 en dat een loutere strafrechtelijke veroordeling de toegang niet automatisch ontzegt. De rechtbank verwerpt die stelling, omdat de betrokkenen nog steeds trachten te veinzen dat zij de betrokken woning slechts huren. De historische constructies werken bovendien vandaag nog altijd door op de wanverhouding tussen hun actief en passief.
Schuldeisers kunnen de toelating tot een collectieve schuldenregeling met succes via derdenverzet laten intrekken zodra vaststaat dat een schuldenaar strafrechtelijk is veroordeeld wegens bedrieglijk onvermogen. Zodra het vonnis definitief wordt, herwinnen alle individuele schuldeisers hun volledige uitvoeringsrechten op de goederen van de betrokkenen.
Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: Arbrb. Gent 9 juli 2026, nr. 26/39/A. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.