Gerechtelijk rechtBeslag & tenuitvoerleggingFiscaal rechtInvordering

Revindicatie na uitvoerend beslag: vennootschap bewijst eigendom inboedel niet

Een vennootschap slaagde er niet in om huishoudtoestellen en meubels terug te eisen waarop de fiscus beslag had gelegd voor een privéschuld van 7.381,86 euro.

a living room with a couch, chair and television

Foto: eskoala (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)

Korte samenvatting

Het hof van beroep Antwerpen heeft de revindicatievordering van een vennootschap afgewezen die beslag op huishoudtoestellen en meubilair op het privéadres van haar bestuurder probeerde tegen te houden. De fiscus had beslag gelegd voor een openstaande belastingschuld van ruim 7.000 euro. Omdat de goederen in de woning van de schuldenaar stonden, geldt een wettelijk eigendomsvermoeden ten gunste van de beslaglegger. Aangezien de vennootschap niet met boekhoudkundige stukken kon bewijzen dat de inboedel tot haar handelsactiva behoorde, blijft het beslag gehandhaafd.

Bron: HvB Antwerpen 8 oktober 2026, nr. 2025/AR/1692. (opent in nieuw tabblad)

Wanneer een vennootschap haar zetel vestigt op het privéadres van haar bestuurder, ontstaat bij een beslag al snel discussie over wie de inboedel bezit. Het hof van beroep Antwerpen boog zich over een geschil waarin een vennootschap beslag van de fiscus op computers en huishoudtoestellen probeerde aan te vechten. De vordering stootte echter op het wettelijke eigendomsvermoeden van de beslagene.

De fiscus legde in oktober 2024 uitvoerend beslag op roerende goederen op het woonadres van een belastingschuldige. Die had een openstaande schuld in de personenbelasting van 7.381,86 euro. De inbeslaggenomen goederen bestonden hoofdzakelijk uit gewone huishoudtoestellen, meubels en een computer met toebehoren.

Een vennootschap waarvan de betrokken schuldige medeoprichtster en vennoot is, tekende daarop verzet aan via een revindicatievordering. Omdat de maatschappelijke zetel van de vennootschap op hetzelfde privéadres gevestigd was, stelde de onderneming dat de goederen haar eigendom waren en niet aan de fiscus toekwamen.

Vermoeden van eigendom

Het hof van beroep Antwerpen bevestigt nu het eerdere oordeel van de beslagrechter. Wie beslag legt op het woonadres van een schuldenaar, mag er rechtmatig van uitgaan dat de aangetroffen goederen eigendom zijn van de bewoner. Dit vloeit voort uit het wettelijke bezitsvermoeden.

Een derde die goederen opeist, draagt volgens het hof de volledige bewijslast om dat vermoeden te weerleggen. De vennootschap kon in deze zaak geen sluitend bewijs leveren dat de huishoudelijke inboedel tot haar bedrijfsactiva of voorraad behoorde. De neergelegde aankoop- en betalingsbewijzen overtuigden niet en toonden niet aan hoe de goederen boekhoudkundig waren verwerkt.

Bovendien bleek uit overgelegde berichten van het Centraal Bestand van Beslagberichten dat de schuldige al langer werd opgejaagd door schuldeisers. Het hof oordeelde dat de vennootschap doelbewust werd ingeschakeld in een strategie om privégoederen af te schermen van invordering.

Dit arrest herinnert vennootschappen met een maatschappelijke zetel op het woonadres van een bestuurder eraan dat het vermoeden van bezit sterk weegt bij een fiscaal beslag. Wie goederen via een revindicatievordering wil vrijwaren, moet waterdichte bewijsstukken en een transparante boekhoudkundige verwerking kunnen voorleggen om vermogensvermenging te ontkrachten.

Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: HvB Antwerpen 8 oktober 2026, nr. 2025/AR/1692. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.