Ontslag wegens disfunctioneren schendt welzijnsbescherming niet, oordeelt arbeidshof Brussel

Een rusthuisdirecteur eiste 30.000 euro beschermingsvergoeding na zijn ontslag vlak na een psychosociale klacht. De werkgever toonde echter aan dat opstapelend wangedrag de echte reden was.

a long hallway with doors leading to another room

Foto: Scarbor Siu (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)

Korte samenvatting

Het arbeidshof Brussel oordeelt dat het ontslag van een rusthuisdirecteur, amper twee weken na diens formele aanvraag tot psychosociale interventie, geen schending van de Welzijnswet oplevert. Hoewel de bewijslast bij een ontslag binnen het beschermde jaar op de werkgever rust, bewees het woonzorgcentrum dat het ontslag steunde op redenen die vreemd waren aan de klacht. De leidinggevende negeerde coronaregels, nam vaccins mee naar huis, communiceerde ongepast en werd beticht van grensoverschrijdend gedrag. De geëiste beschermingsvergoeding van 30.000 euro werd afgewezen.

Bron: Arbh. Brussel 7 oktober 2026, nr. 2023/ab/231. (opent in nieuw tabblad)

Een werknemer die een formele welzijnsklacht neerlegt, geniet ontslagbescherming, maar die bescherming vormt geen vrijgeleide voor manifest wangedrag. Het arbeidshof Brussel wees de eis tot een beschermingsvergoeding van 30.000 euro af van een rusthuisdirecteur die kort na zijn melding aan de preventiedienst aan de deur werd gezet.

De werknemer trad in december 2020 in dienst als directeur van een woonzorgcentrum. Tijdens zijn eerste maanden in functie rezen er al snel spanningen over zijn manier van leidinggeven en de naleving van de geldende coronamaatregelen. Midden april 2021 diende hij een formeel verzoek tot psychosociale interventie in bij de externe preventiedienst, nadat hij wegens een burn-out arbeidsongeschikt was geweest.

Nog geen twee weken later beëindigde de uitbater de arbeidsovereenkomst met uitbetaling van een opzeggingsvergoeding van vier weken. De gewezen directeur vorderde daarop een forfaitaire beschermingsvergoeding van zes maanden loon, goed voor 30.000 euro, op grond van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers op het werk (Welzijnswet).

Vreemde motieven aan de klacht

De Welzijnswet beschermt werknemers die een formele psychosociale interventie aanvragen tegen ontslag als vergeldingsmaatregel. Wordt de werknemer binnen twaalf maanden ontslagen, dan moet de werkgever bewijzen dat het ontslag steunt op motieven die vreemd zijn aan die aanvraag. Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Cassatie betekent dit echter niet dat een werkgever geen feiten mag aanvoeren die verband houden met de spanningen op de werkvloer, zolang de beslissing zelf maar niet door de klacht is ingegeven.

Het arbeidshof Brussel stelt vast dat het woonzorgcentrum dat tegenbewijs overtuigend levert. Uit een resem interne stukken bleek dat de directeur coronaregels negeerde, vaccinflacons mee naar huis had genomen en zijn leidinggevenden dag en nacht bestookte met emotionele berichten. Daags voor het ontslag liep bovendien een getuigenis binnen over grensoverschrijdend gedrag tegenover een vrouwelijke collega.

Dat de directeur nog geen officiële waarschuwing had gekregen en een leidinggevende opleiding volgde, doet aan die beoordeling niets af. Gelet op de hoge zelfstandigheid en de zware verantwoordelijkheid van een directiefunctie kon de werkgever redelijkerwijs besluiten de samenwerking na vijf maanden proefondervindelijke tewerkstelling stop te zetten.

Dit arrest bevestigt dat de ontslagbescherming na een welzijnsklacht geen absoluut ontslagverbod inhoudt. Werkgevers die geconfronteerd worden met een leidinggevende die manifest disfunctioneert, kunnen tot beëindiging overgaan mits een zorgvuldige en tijdige dossieropbouw van de tekortkomingen voorhanden is.

Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: Arbh. Brussel 7 oktober 2026, nr. 2023/ab/231. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.