OmgevingsrechtVergunningsprocedure

Gedeeltelijke vernietiging omgevingsvergunning: ondeelbare rioleringsgracht leidt tot onontvankelijkheid

Een omwonende vocht enkel de aanleg van een gracht aan bij een rioleringsproject van Fluvius. De Raad voor Vergunningsbetwistingen verklaart het beroep onontvankelijk wegens de ondeelbaarheid van de vergunning.

A puddle of water in the middle of a grassy field

Foto: Ries Bosch (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)

Korte samenvatting

De Raad voor Vergunningsbetwistingen heeft een beroep tegen een omgevingsvergunning voor rioleringswerken in Staden onontvankelijk verklaard. Een omwonende vorderde enkel de vernietiging van de vergunning voor zover die een nieuwe openbare afwateringsgracht langs zijn perceel toeliet. De Raad oordeelt dat een vergunning in beginsel ondeelbaar is. Aangezien de betwiste gracht een technisch en hydrologisch noodzakelijk onderdeel vormt van de integrale hemelwaterstudie en het gescheiden rioleringsstelsel, kan zij niet afzonderlijk worden afgesplitst zonder de vergunning ontoelaatbaar te hervormen.

Bron: RvVb 22 oktober 2026, nr. RvVb-2627-0145. (opent in nieuw tabblad)

Een vordering tot gedeeltelijke vernietiging van een omgevingsvergunning stuit op strikte grenzen wanneer het aangevochten onderdeel verweven is met het geheel. De Raad voor Vergunningsbetwistingen (RvVb) oordeelt dat een individuele gracht binnen een grootschalig rioleringsproject van Fluvius in Staden niet afzonderlijk kan worden aangevochten. Omdat de gracht onlosmakelijk verbonden is met de watertoets van het totale tracé, is het vernietigingsberoep onontvankelijk.

Netbeheerder Fluvius verkreeg een omgevingsvergunning voor omvangrijke riolerings- en wegeniswerken in Staden en Roeselare. Het project omvat de omschakeling naar een gescheiden rioleringsstelsel, de aanleg van pompstations, een bufferbekken en nieuwe RWA-grachten langs verscheidene straten.

Een buurtbewoner stelde beroep in bij de Raad, maar richtte zijn vordering uitsluitend tegen de aanleg van een nieuwe afwateringsgracht langs de Doornkouter ter hoogte van zijn eigen perceel. De man benadrukte dat hij niet tegen de rioleringswerken op zich gekant was, maar de noodzaak en omvang van precies die gracht betwistte.

Ondeelbaar project

De vergunningshouder wierp op dat een vergunning in beginsel ondeelbaar is en dat de geviseerde gracht een wezenlijk onderdeel vormt van het bredere afwateringssysteem. Volgens vaste rechtspraak kan een vergunningsbeslissing slechts gedeeltelijk worden vernietigd als het betwiste onderdeel werkelijk afsplitsbaar is en vaststaat dat de overheid ook zonder dat onderdeel dezelfde vergunning zou hebben verleend.

De Raad stelt vast dat het grachtenstelsel langs de Doornkouter en de Paalweg noodzakelijk is om het bestaande, moeilijk te onderhouden private inbuizingenstelsel te vervangen en wateroverlast in lagergelegen zones tegen te gaan. Bovendien steunt de verleende vergunning op een integrale watertoets en hemelwaterstudie voor het totale tracé.

Omdat de aanleg van de gracht niet losgekoppeld kan worden van het totale infrastructuurproject, zou een gedeeltelijke nietigverklaring neerkomen op een ontoelaatbare hervorming van de vergunning. De Raad verklaart het beroep daarom integraal onontvankelijk.

Wie een omgevingsvergunning slechts gedeeltelijk wil aanvechten, moet vooraf zorgvuldig nagaan of het bestreden onderdeel technisch en ruimtelijk losstaat van de rest van het vergunde project. Vormt het onderdeel een noodzakelijke schakel in een ruimer geheel, zoals een globaal waterbeheersings- of rioleringsplan, dan leidt een vordering tot gedeeltelijke vernietiging onvermijdelijk tot de onontvankelijkheid van het beroep.

Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: RvVb 22 oktober 2026, nr. RvVb-2627-0145. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.