Derdelanders met Belgische partner mogen niet automatisch worden teruggestuurd
Een Marokkaanse vrouw overschreed haar visumduur van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen, maar werd ten onrechte zonder gezinstoets aan de grens teruggestuurd. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen oordeelt dat louter rekenkundige grensbewaking het recht op gezinsleven niet mag negeren.
Foto: Daniel Schludi (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)
Korte samenvatting
De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vernietigt een beslissing van de grenspolitie om een Marokkaanse vrouw aan de luchthaven van Zaventem de toegang tot het grondgebied te weigeren en terug te drijven. Hoewel de vrouw de maximale verblijfsduur van 90 dagen binnen een periode van 180 dagen had overschreden, verbleef zij feitelijk al geruime tijd bij haar Belgische echtgenoot en zorgde zij samen met hem voor een minderjarig pleegkind met een Belgische verblijfstitel. Volgens de Raad mag de overheid een terugdrijving niet louter baseren op een rekenkundige toepassing van de Schengengrenscode zonder een zorgvuldige belangenafweging te maken onder artikel 8 van het EVRM.
Bron: RvV 30 september 2026, nr. 353.817. (opent in nieuw tabblad)
Wanneer een reiziger de toegestane verblijfsduur van een visum overschrijdt, mag de grenspolitie niet overgaan tot een louter automatische terugdrijving aan de grens. Dat bevestigt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RvV) in een zaak waarin een Marokkaanse vrouw op de luchthaven van Zaventem werd tegengehouden, terwijl haar gezin in België op haar wachtte.
De vrouw landde op 16 september 2026 op Brussels Airport vanuit Tanger. Aan de grensdoorlaatpost stelde de federale politie vast dat zij met haar visum type C de toegestane 90 dagen binnen een periode van 180 dagen ruimschoots had overschreden, waarop direct een weigering van toegang met terugdrijving werd uitgereikt.
In de bestreden beslissing hield de overheid uitsluitend rekening met de reisdata en het aantal doorgebrachte dagen in de Schengenzone. Er werd met geen woord gerept over de specifieke gezinssituatie die de vrouw aan de grens en in eerdere procedures had aangevoerd.
Gezinsleven en kafala
De verzoekster is immers al twintig jaar gehuwd met een Belgische man. Bovendien ontfermt het echtpaar zich sinds 2016 via een Marokkaanse kafala over een inmiddels elfjarig kind, dat in België over een geldig verblijfsrecht beschikt en door hen wordt opgevoed.
De Dienst Vreemdelingenzaken verdedigde de terugdrijving door te stellen dat het slechts om een tijdelijke scheiding ging en dat de vrouw vanuit Marokko een reguliere aanvraag voor gezinshereniging kon indienen. Contact kon intussen volgens de overheid via moderne communicatiemiddelen verlopen.
De RvV verwerpt die redenering en oordeelt dat het recht op gezinsleven onder artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en het belang van het minderjarige kind altijd voorrang hebben. Zelfs bij een manifeste overschrijding van de visumtermijn verplicht het zorgvuldigheidsbeginsel de overheid om vóór de terugdrijving een reële belangenafweging te maken.
De uitspraak verduidelijkt dat grensautoriteiten bij binnenkomstcontroles nooit uitsluitend een rekenkundige optelsom van verblijfsdagen mogen hanteren wanneer er concrete aanwijzingen zijn van een gezinsleven in België, zeker wanneer minderjarige kinderen betrokken zijn.
Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: RvV 30 september 2026, nr. 353.817. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.