Beroep tegen examenfraudesanctie: verzoekschrift zonder grieven onontvankelijk

Een studente die door de Universiteit Antwerpen voor zes jaar werd uitgesloten na herhaalde examenfraude, vangt bot bij de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen. Haar verzoekschrift bevatte geen enkele concrete grief tegen de interne beslissing.

Blue book titled resilience with study materials and pens

Foto: Yen Vu - 烟雨 (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)

Korte samenvatting

De Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen verklaart het beroep van een studente tegen een uitsluiting van zes jaar wegens recidiverende examenfraude onontvankelijk. De studente werd gesanctioneerd na verboden aantekeningen in haar wetgevingsbundel, nadat zij eerder al bestraft was voor plagiaat en ongeoorloofd AI-gebruik. Omdat haar verzoekschrift aan de Raad geen specifieke wettigheidskritiek bevatte op de motivering van de interne beroepsinstantie, maar louter vroeg om een inhoudelijke herbeoordeling van de feiten, kan de bestuursrechter zich niet over de zaak buigen.

Bron: R.Stvb. 23 oktober 2026, nr. R.Stvb.-2627-0092. (opent in nieuw tabblad)

Wie voor de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen (R.Stvb.) optreedt tegen een tuchtsanctie van een universiteit, moet gerichte juridische grieven formuleren tegen de definitieve interne beslissing. Dat blijkt uit een recent arrest waarin een studente communicatiewetenschappen tevergeefs opkwam tegen een uitsluiting van zes academiejaren wegens herhaalde examenfraude.

Tijdens het examen van het opleidingsonderdeel Mediarecht stelde de Universiteit Antwerpen vast dat een studente aantekeningen had gemaakt in haar wetgevingsbundel. De examencommissie oordeelde dat dit indruiste tegen de instructies van de docent en tilde zwaar aan het feit dat de studente niet aan haar proefstuk toe was.

De studente was in voorgaande academiejaren immers al gesanctioneerd voor plagiaat en voor het ongeoorloofd gebruik van generatieve AI. Wegens die recidive sloot de universiteit haar uit van verdere inschrijving voor een periode van zes academiejaren.

Geen volle rechtsmacht

In intern beroep bevestigde de centrale beroepscommissie de uitsluiting voor zes jaar, al mocht de studente wel nog deelnemen aan de tweede zittijd voor haar overige vakken. Daarop trok de studente naar de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen om haar onschuld te bepleiten.

De Raad stelt echter vast dat het inleidend verzoekschrift louter een herhaling is van de eerdere argumenten uit het intern beroep. De studente formuleerde geen enkele juridische kritiek op de motivering van de interne beroepscommissie, maar vroeg de Raad enkel om de zaak opnieuw inhoudelijk te beoordelen.

De Raad verduidelijkt dat hij als bestuursrechter uitsluitend een wettigheidstoezicht uitoefent en zijn eigen appreciatie niet in de plaats kan stellen van de onderwijsinstelling. Doordat concrete grieven tegen de bestreden beslissing ontbreken, is het beroep niet-ontvankelijk.

Wie een studievoortgangsbeslissing aanvecht bij de Raad, moet aantonen dat de beslissing van de interne beroepsinstantie de wet of de beginselen van behoorlijk bestuur schendt. Een loutere herhaling van feitelijke argumenten om een herbeoordeling ten gronde te verkrijgen, leidt onvermijdelijk tot de onontvankelijkheid van het beroep.

Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: R.Stvb. 23 oktober 2026, nr. R.Stvb.-2627-0092. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.