Belastingplichtigen moeten grieven bij Grondwettelijk Hof nauwkeurig omschrijven
Het Grondwettelijk Hof verklaart een beroep tegen de nieuwe meerwaardebelasting op financiële activa meteen niet-ontvankelijk. De verzoeker specificeerde de wet en de ingeroepen discriminatie te vaag.
Foto: Anne Nygård (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)
Korte samenvatting
Het Grondwettelijk Hof heeft een beroep tot vernietiging van artikel 102, § 1, eerste lid van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 klaarblijkelijk niet-ontvankelijk verklaard. Het verzoekschrift richtte zich vermoedelijk tegen de invoering van een belasting op meerwaarden op financiële activa, maar identificeerde de wijzigingswet niet nauwkeurig. Omdat ook de grieven onduidelijk waren en de vergeleken categorieën bij het gelijkheidsbeginsel niet concreet werden afgebakend, was een tegensprekelijk debat niet mogelijk. De beperkte kamer van het Hof verwerpt het beroep daarom zonder inhoudelijke behandeling.
Bron: GwH 17 september 2026, nr. 106/2026. (opent in nieuw tabblad)
Wie een wetsbepaling wil aanvechten voor het Grondwettelijk Hof, moet de grieven en de wettelijke basis vanaf de indiening scherp formuleren. Dat onderstreept een arrest waarin het Hof een vernietigingsberoep tegen bepalingen rond de nieuwe meerwaardebelasting op financiële activa al in het vooronderzoek afwijst.
Een burger trok in mei 2026 naar het rechtscollege om een vernietiging te vragen van het artikel 102, § 1, eerste lid van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 (WIB 1992). Het verzoekschrift verwees weliswaar naar die bepaling, maar gaf niet nauwkeurig aan door welke wijzigingswet de tekst was ingevoerd.
Zelfs in de veronderstelling dat het beroep mikte op de wet van 6 april 2026 over de belasting op meerwaarden op financiële activa, bleef de tekst te duister. Uit het document viel niet op te maken in welke specifieke situatie de verzoeker zich bevond of welke concrete bezwaren hij had tegen de wettelijke regeling.
Tegenspraak in het gedrang
De verzoeker verwees terloops naar een verschil in behandeling met transacties waarop geen beurstaks verschuldigd is. Hij liet echter na om de te vergelijken categorieën van personen duidelijk af te bakenen, wat onontbeerlijk is voor een toetsing aan het grondwettelijke gelijkheidsbeginsel.
Volgens artikel 6 van de bijzondere wet op het Grondwettelijk Hof moet een verzoekschrift de feiten en de middelen duidelijk uiteenzetten. Die vereiste beschermt de tegenpartij, die in staat moet zijn om een passend verweer te voeren. Omdat de verzoeker niet meer reageerde op de bezwaren van de rechters-verslaggevers, verklaarde de beperkte kamer het beroep unaniem klaarblijkelijk niet-ontvankelijk.
De beslissing herinnert procespartijen eraan dat het Grondwettelijk Hof geen onduidelijk geformuleerde verzoekschriften toelaat. Een beroep tot vernietiging moet de gewraakte wettekst, de geschonden grondwetsnorm en bij discriminatieklachten de precieze referentiegroepen vanaf de start ondubbelzinnig benoemen.
Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: GwH 17 september 2026, nr. 106/2026. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.