Belastingcontrole door BBI: kortgedingrechter weigert onderzoek stil te leggen
Vier belastingplichtigen kregen nul op het rekest toen ze via de kortgedingrechter eisten dat twee ambtenaren van de BBI van hun dossier gehaald zouden worden.
Foto: Invest Europe (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)
Korte samenvatting
De Franstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel heeft een vordering in kort geding afgewezen waarmee een fiscaal adviseur en drie van zijn vennootschappen een lopend onderzoek van de Bijzondere Belastinginspectie wilden laten overdragen aan een andere controledienst. De eisers beweerden dat de betrokken controleurs hen viseerden en vooringenomen waren. De rechter oordeelde echter dat er geen sprake is van de vereiste hoogdringendheid. Een fiscaal onderzoek en een eventuele belastingaanslag vormen op zich immers geen dreiging van ernstig nadeel dat niet via de gewone fiscale geschillenprocedure kan worden hersteld.
Bron: Rb. Brussel (Fr.) 30 september 2026, nr. 26/251/C. (opent in nieuw tabblad)
Kan een belastingplichtige via de kortgedingrechter afdwingen dat een fiscaal onderzoek door specifieke controleurs wordt stilgelegd wegens vermeende vooringenomenheid? De Franstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel boog zich over die vraag nadat een fiscaal adviseur en zijn vennootschappen een vordering instelden tegen de Bijzondere Belastinginspectie.
Begin september 2026 richtte de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) verschillende vragen om inlichtingen op basis van artikel 316 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 aan een belastingadviseur en drie van diens vennootschappen. De fiscus wees daarbij op opvallend hoge posten te betalen tantièmes en talrijke onderlinge transacties. De belastingplichtigen eisten daarop dat de twee optredende BBI-ambtenaren van het dossier zouden worden gehaald en dat het onderzoek zou overgaan naar het lokale kmo-kantoor.
Toen de BBI weigerde en benadrukte dat haar ambtenaren in alle onafhankelijkheid en objectiviteit handelden, trokken de vennootschappen en hun adviseur naar de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg. Zij vroegen om het onderzoek voorlopig te schorsen en over te dragen aan een andere dienst, op straffe van een dwangsom van 1.000,00 euro per dag. Volgens de eisers dreigden de opgevraagde gegevens gebruikt te worden in een sfeer van vergelding en druk, wat de onafhankelijke uitoefening van het beroep van belastingconsulent zou fnuiken.
De kortgedingrechter stelde echter vast dat de eisers de vragen om inlichtingen zelf inhoudelijk niet betwistten, maar louter vielen over de identiteit van de onderzoekende ambtenaren. De eisers slaagden er niet in enig bewijs te leveren van een ongeoorloofde drukkingscampagne buiten de normale dynamiek van een belastingcontrole.
De rechter herinnerde eraan dat een belastingcontrole of een mogelijke aanslag geen hoogdringend en ernstig nadeel oplevert in de zin van artikel 584 van het Gerechtelijk Wetboek. Mocht het onderzoek uiteindelijk leiden tot een onterechte aanslag, dan biedt de gewone fiscale bezwaar- en beroepsprocedure alle waarborgen om dat geschil tijdig en ten gronde op te lossen. De vordering werd daarom ongegrond verklaard bij gebrek aan hoogdringendheid.
Deze beslissing bevestigt dat de kortgedingrechter niet ingrijpt in de interne toewijzing van onderzoeksdossiers binnen de fiscale administratie wanneer er louter vrees bestaat voor een eventuele fiscale correctie. Belastingplichtigen die controleurs van partijdigheid verdenken, moeten hun grieven in de regel voorbehouden voor de geëigende fiscale procedure na afloop van het onderzoek.
Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: Rb. Brussel (Fr.) 30 september 2026, nr. 26/251/C. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.