Economisch rechtBank- en financieel rechtVennootschapsrecht

Bank moet 600.000 euro na spoofing voorlopig terugbetalen, oordeelt ondernemingsrechtbank

Na een verlies van ruim 600.000 euro door bankhelpdeskfraude moet een bank dat bedrag meteen voorlopig terugstorten aan een gedupeerde onderneming. Het wettelijke procedurerisico ligt bij de bank, oordeelt de rechter.

black samsung android smartphone displaying icons

Foto: Mika Baumeister (opent in nieuw tabblad) op Unsplash (opent in nieuw tabblad)

Korte samenvatting

De Nederlandstalige ondernemingsrechtbank Brussel heeft een bank bevolen om meer dan 600.000 euro voorlopig terug te betalen aan een zakelijke klant die het slachtoffer werd van spoofing en bankhelpdeskfraude. De rechtbank kende de vordering toe als maatregel alvorens recht te doen op grond van artikel 19, derde lid Ger.W. De rechter oordeelde dat de wettelijke terugbetalingsplicht uit artikel VII.43 WER ook voor ondernemingen dwingend is en het procedurerisico tijdelijk bij de bank legt, zolang er geen vermoeden van fraude door de klant zelf is gemeld.

Bron: Orb. Brussel (Nl.) 5 november 2026, nr. A/26/02105. (opent in nieuw tabblad)

Wanneer fraudeurs een bedrijfsrekening plunderen via telefonische oplichting en overname op afstand, kan het slachtoffer een snelle provisionele terugbetaling eisen in afwachting van het bodemgeschil. De Nederlandstalige ondernemingsrechtbank Brussel verplicht een bank om ruim 600.000 euro voorlopig terug te storten na grootschalige bankhelpdeskfraude.

De zaak draait om een onderneming waarvan de bestuurder het slachtoffer werd van bankhelpdeskfraude en spoofing. Criminelen deden zich telefonisch voor als de fraudedienst van de bank en kregen via software toegang op afstand tot de computer van de bestuurder.

In de overtuiging dat hij frauduleuze overschrijvingen aan het annuleren was, valideerde de bestuurder via de bancaire ondertekeningsapplicatie verschillende opdrachten. In korte tijd verdween zo ruim 600.000 euro via twaalf overschrijvingen naar binnen- en buitenlandse rekeningen.

De bank weigerde de rekening te crediteren en beriep zich op haar algemene voorwaarden voor professionele klanten. Volgens de bank ging het om toegestane betalingen omdat de strikt persoonlijke beveiligingsstappen waren doorlopen, en was de wettelijke bescherming contractueel uitgesloten.

Risico bij de bank

De Nederlandstalige ondernemingsrechtbank Brussel oordeelt dat de bank het bedrag alvorens recht te doen toch meteen moet terugstorten op grond van artikel 19, derde lid van het Gerechtelijk Wetboek (Ger.W.). De rechter toetst de vordering summier en stelt vast dat er prima facie sprake is van niet-toegestane transacties, aangezien de fraudeurs de overschrijvingen initieerden.

Bovendien onderstreept de rechtbank dat de onmiddellijke terugbetalingsplicht uit artikel VII.43 van het Wetboek van Economisch Recht (WER) dwingend recht is, waarvan ook bij niet-consumenten niet contractueel kan worden afgeweken. De wetgever heeft het procedurerisico bewust bij de bank gelegd zolang er geen vermoeden van bedrog door de klant zelf is gemeld aan de bevoegde toezichthouder.

Tot slot verwerpt de rechtbank de vraag van de bank om het geld op een geblokkeerde rekening te mogen storten of kantonnement toe te passen. Een dergelijke voorwaarde zou de wettelijke bescherming uithollen en het door de wetgever bedoelde evenwicht opnieuw verstoren.

Deze uitspraak bevestigt dat professionele slachtoffers van phishing en spoofing via een tussentijdse maatregel alvorens recht te doen snel herstel kunnen afdwingen. Banken kunnen het procedurerisico bij betalingsfraude niet zomaar contractueel afwentelen op zakelijke klanten, zelfs wanneer die zelf transacties hebben afgetekend.

Dit artikel is gegenereerd met behulp van kunstmatige intelligentie, op basis van het originele brondocument: Orb. Brussel (Nl.) 5 november 2026, nr. A/26/02105. (opent in nieuw tabblad) Lees meer over hoe we bij Ex Ante werken met kunstmatige intelligentie.